 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
عصر روز پنجشنبه ۲۸ تيرماه گروهی از جوانان عضو انجمن ژيار قصد داشتند به مناسبت هفتهی بهزيستی و در ايام ميانی دو روز بزرگداشت مقام مادر و پدر ضمن عيادت از سالمندان ساکن در مرکز شهيد اسماعيلی اقدام به برگزاری جشن کوچکی در سالن آمفی تأتر اين مرکز نمايند. اما متأسفانه هنگام مراجعهی اعضای انجمن در موعد از پيش هماهنگ شده با مسئولان سازمان بهزيستی، نگهبانان مجتمع از ورود اعضای انجمن ژيار جلوگيری کرده و دليل اين امر را دستور مستقيم حراست مبنی بر عدم ورود اعضای اين انجمن به مرکز سالمندان و لغو هرگونه برنامهای از سوی انجمن دراين مرکز عنوان کردند.
هرچند اعضای انجمن با اصرار فراوان توانستند توسط دو نفر از اعضا تنها مقداری از مواد خوراکی را که برای سالمندان تهيه نموده بودند به دست ايشان برسانند و باقی مواد خوراکی را در اختيار يک موسسهی خيريه نگهداری از معتادان در حال درمان و نيز مرکز نگهداری از کودکان معلول تحت پوشش بهزيستی قرار دهند اما دبير انجمن ژيار در پی اين اقدام غيراخلاقی حراست سازمان بهزيستی کرمانشاه در ممانعت از ورود اعضای يک تشکل مردمنهاد غيردولتی که تا کنون سابقهی برگزاری چند برنامهی خيرخواهانه را داشته به يک مجتمع نگهداری سالمندان نامهای اعتراضی را خطاب به مديرکل سازمان بهزيستی کرمانشاه نگاشته و رونوشتی از آن را برای مطبوعات ارسال داشتهاند که متن آن در پی خواهد آمد.
روابط عمومی انجمن ژيار
***
به نام خدا
مديرکل محترم سازمان بهزيستی استان کرمانشاه، جناب آقای دکتر فرهاد رحيمی
با سلام و آرزوی توفيق در خدمت به مردم و به ويژه مددجويان تحت پوشش آن سازمان
احتراماً به عرض میرساند انجمن ژيار که يک سازمان مردمنهاد غيردولتی با مجوز رسمی از سازمان ملی جوانان به شماره مجوز ۱۳۷۶/ ۰۵۲۱۰۹۰۵۳ تاريخ ۲۷/۳/۸۳ میباشد و در زمينهی اجتماعی و فرهنگی فعاليت مینمايد قصد داشت در عصر روز پنجشنبه ۲۸ تيرماه ۱۳۸۶ به مناسبت هفتهی بهزيستی ضمن عيادت از مددجويان ساکن در مرکز نگهداری سالمندان شهيد اسماعيلی کرمانشاه اقدام به برگزاری جشن کوچکی در سالن آمفی تأتر آن مرکز در گرامیداشت هفتهی بهزيستی و نيز در ايام ميانی دو روز بزرگداشت مقام مادر و پدر نمايد که متأسفانه بنا بر دستور مستقيم حراست آن سازمان از ورد اعضای انجمن ژيار به مرکز شهيد اسماعيلی جلوگيری و برنامهی مذکور بدون ارئهی هيچ دليلی از سوی حراست سازمان بهزيستی کرمانشاه لغو گرديد.
اين در حالیست که طی هفتهی گذشته نمايندگان انجمن ژيار در تماسهای تلفنی و مراجعهی حضوری و نيز ارئهی درخواست کتبی و رسمی هماهنگیهای لازم را با مسئولان مربوطه در سازمان بهزستی کرمانشاه و سرپرست مرکز نگهداری سالمندان شهيد اسماعيلی (مشخصاً آقايان ميرزايان، معاونت اداری ـ مالی سازمان و صفايی، مسئول روابط عمومی سازمان و اکبری، سرپرست مرکز) انجام داده و حتی اين اقدام انجمن از سوی اين اشخاص مورد استقبال و تشويق فراوان نيز قرار گرفت.
اما متأسفانه در موعد مقرر و هنگام حضور گروهی از جوانان عضو اين انجمن که با وجود مشکلات فراوان مالی، از طريق جمعآوری کمکهای ريالی از بين خود و خانوادههايشان توانسته بودند اسباب مختصر پذيرايی و هزينهی گروه موسيقی و تهيه پلاکاردهايی در تبريک هفتهی بهزيستی و تکريم مددجويان و تجليل از مددکاران و ... را فراهم سازند تا از اين طريق بتوانند لحظاتی شاد و شيرين هرچند کوتاه را برای عدهای از سالمندان رنجکشيده و دلگير از ناملايمتیهای روزگار به وجود آورند با درهای بسته مواجه شده و از ورودشان به محوطهی مرکز و عيادتشان از سالمندان جلوگيری به عمل آمد و نهايتاً پس از ساعتی انتظار بیحاصل در پشت حصار مجتمع با دلهايی شکسته به جهت عدم ملاقات با سالمندان و غروری پايمال گشته به سبب برخورد نادرست حراست سازمان بهزيستی مجبور به ترک محل شدند.
آقای دکتر رحيمی، به راستی برگزاری يک جشن کوچک همراه با پذيرايی مختصر توسط عدهای از جوانان عضو يک تشکل قانونی برای سالمندان تحت پوشش يک سازمان دولتی چه مشکلی داشت که حراست آن سازمان محترم دستور به ممانعت از ورد اعضای انجمن ما حتی در حد يک بازديد معمولی و رساندن مواد خوراکی تهيه شده به دست مددجويان و پرسنل زحمتکش آن مرکز را داد؟! (هرچند نهايتاً با اصرار بسيار، سرپرست محترم مرکز با مسئوليت شخصی خود پذيرفت که دو نفر برای رساندن مواد خوراکی به دست سالمندان وارد مجتمع شوند.)
جناب دکتر رحيمی، به راستی مسئولان حراست سازمان تحت مديريت جنابعالی چه توجيهی برای اين عمل غيراخلاقی خود میتوانند داشته باشند؟ چه پاسخی برای نگاه منتظر زنان و مردانی که خروج از آن اتاقهای دلگير و حضور در جشن را به انتظار نشسته بودند خواهند داشت؟ از در هم شکستن شخصيت عدهای از جوانان نيکوکار اين شهر و ديار چه سودی نصيبشان خواهد شد؟ و در پيشگاه خدا و وجدان خويش چه پاسخی دارند برای جلوگيری از انجام يک عمل خيرخواهانه؟
مگر نه اينکه هر روزه و به ويژه در طول ايامی که به مناسبتی به گرامیداشت سالمندان و معلولين و نيازمندان و ... اختصاص يافته رسانههای دولتی و تريبونهای تبليغاتی رسمی مرتباً مردم و به ويژه جوانان را تشويق به تکريم از سالمندان و دستگيری از نيازمندان میکنند و آنان را نسبت به حضور در مراکز نگهداری مددجويان و همنشينی و همصحبتی با ايشان توصيه مینمايند.
پس چگونه است زمانی که عدهای از جوانان دغدغهمند اين مرز و بوم که در تأمين لوازم اوليه و ضروری انجمن خود از قبيل ميز و صندلی و تلفن و ... و يا پرداخت کرايهی ماهانهی دفتر انجمنشان با مشکل مواجه هستند کمر همت بسته و با تکيه بر اعتمادی که در ميان خانواده و دوستانشان نسبت به ايشان وجود دارد به جمعآوری کمکهای نقدی جهت ساماندهی جشنی کوچک برای عدهای از پدران و مادران رانده شده از درگاه فرزندان ناخلف میپردازند بايد با چنين برخوردی از سوی حراست سازمانی که علاوه بر وظيفهی سنگين نگهداری از مددجويان بايد در زمينهی آشنايی مردم با مشکلات و نيازهای آنان و در نتيجه جذب مشارکتهای مردمی اعم از مادی و معنوی نيز تلاش نمايد مواجه گردند.
جناب مديرکل، لازم به ذکر است انجمن ژيار طی سال گذشته دو برنامهی نيکوکارانه را در کنار ديگر فعاليتهای اجتماعی و فرهنگی خويش داشته که يکی عيادت از بانوان ساکن در مرکز شهيد ياری به مناسبت هفتهی گرامیداشت مقام زن و مادر (مرداد ۸۵) و ديگری برگزاری جشن روز جهانی کودک با دعوت از کودکان تحت پوشش سازمان بهزيستی (مراکز شهيد شريفی و شهيد زنگنه) در خانهی سازمانهای غيردولتی کرمانشاه (مهر ۸۵) بوده که در مراجعه به سرپرستان اين مراکز (سرکار خانمها حقپرستان و آئينی که نهايت لطف و همراهی را در برپايی اين برنامهها با انجمن داشتهاند) میتوانيد از کيفيت و چگونگی برگزاری اين مراسمها مطلع شويد.
|
advertisement@gooya.com |
|
|
|
|
همچنين انجمن ژيار در آغاز سال جديد و با پيشنهاد سومين مجمع عمومی سالانهی خود تصميم گرفت که فعاليتهای انجمن را در زمينهی امور خيريه گسترش دهد و برگزاری برنامههايی به مناسبت روز مادر و پدر (که در برخورد با هفتهی بهزيستی و به دليل انتقال بانوان ساکن در مرکز شهيد ياری به مرکز شهيد اسماعيلی تصميم گرفته شده که اين دو برنامه به صورت يکجا برای سالمندان زن و مرد برگزار گردد)، روز جهانی کودک و ... و نيز برقراری ارتباط و همکاری با مراکز و کمپهايی که در زمينهی ترک اعتياد و نگهداری از معتادين در حال بهبودی فعاليت مینمايند در صدر برنامههای انجمن قرار گرفت.
حال به نظر جنابعالی با کارشکنی حراست سازمان بهزيستی در اجرای نخستين برنامهی انجمن در سال جديد آيا انرژی و انگيزهای در بين اعضا برای عملی ساختن برنامههای آتی در زمينهی امور خيريه که همگی آنها به نوعی مرتبط با آن سازمان محترم میباشد باقی خواهد ماند؟ آيا از اين پس بايد در تدارک هرگونه برنامهای احتمال لغو آن را در آخرين لحظات در نظر داشته باشيم و اين احتمال را بدهيم که تمامی زحمات چند روزهمان ممکن است به دقيقهای قربانی ديدگاههای تنگنظرانهی برخی افراد گردد؟
دکتر فرهاد رحيمی، شما در مقام مديرکل بهزيستی کرمانشاه و يکی از مديرانی که توفيق خدمتگذاری در دولتی را داريد که يکی از شعارهای محوریاش مهرورزی بوده بايد در مقابل اين برخوردی که با عدهای از جوانان عضو يک تشکل قانونی شده پاسخگو باشيد و برای ما روشن سازيد که به چه سبب از مهرورزی به عدهای سالمند منع گشتيم و به چه دليلی از ورودمان به يک مرکز نگهداری سالمندان (جايی که عموم مردم به راحتی و بدون هيچگونه مشکلی میتوانند به آنجا وارد شوند و با سالمندان ملاقات کنند) جلوگيری شد؟
در حالی که روز، ساعت، محل، چگونگی اجرای مراسم و حتی نوع مواد خوراکی و شيوهی اجرای موسيقی نيز از پيش با مسئول روابط عمومی سازمان بهزيستی کرمانشاه و سرپرست مرکز نگهداری سالمندان شهيد اسماعيلی هماهنگ شده بود و بنا بر اظهار ايشان نه تنها هيچگونه مانعی در جهت برگزاری اين برنامه وجود نداشت که حتی اين مسئولان محترم قول در اختيار گذاشتن امکانات لازم از قبيل سالن برگزاری مراسم و سيستم صوتی و نيز شرکت خودشان در مراسم مزبور را در صورت امکان داده بودند. اما متأسفانه اين نشد و آن شد که شرحش رفت...
دکتر فرهاد رحيمی، مديرکل محترم سازمان بهزيستی استان کرمانشاه به عنوان عالیترين مقام در آن سازمان در انتظار پاسخ مسئولانه و قانعکنندهی جنابعالی هستيم.
با سپاس فراوان
شهرام صادقی
دبير انجمن ژيار
۳۰ تيرماه ۱۳۸۶
رونوشت به آقای دکتر ابوالحسن فقيه، رياست محترم سازمان بهزيستی کشور
رونوشت به آقای مهندس عبدالمجيد غفوری، استاندار محترم کرمانشاه
رونوشت به آقای حسين تيرانداز، رئيس محترم سازمان ملی جوانان استان کرمانشاه
