قديمى ترين جنگل جهان زباله دانى مى شود، شرق

سيد ابوالحسن مختاباد: مشكل زباله شهر سارى كه مدتى است گريبان دست اندركاران اين شهر و استان مازندران را گرفته است، مى رود كه به مراحلى پاى نهد كه گره هاى آن را با دندان هم نتوان گشود. اكنون مردم يك روستاى ۴ هزار نفرى در جنوب سارى به نام امره كه غول زباله در يكى، دو كيلومترى آنها قرار دارد ( آن هم با بادى موافق و درست در سربالايى انتهاى روستا كه در صورت به راه افتادن دستگاه زباله سوز بايد در تمام طول سال ابرى از دود و غبار ناشى از اين سوختن را بر بالاى روستاى خود حس كنند ) خطر را حس كرده اند و براى جلوگيرى از كارى غير قانونى و غير اخلاقى، كه تمامى زيست بوم آنها را در معرض خطر قرار داده است ، تمهيداتى را انديشيده اند تا بتوانند از چنين خسران دنيا و عاقبت سوزى جلوگيرى كنند. گفت وگو ها، رايزنى ها، نامه نگارى ها به بالاترين مقامات استان و كشور صورت گرفته و تاكنون ثمر و اثرى از اين تحركات به دست نيامده است. چند روز پيش زنان اين روستا در حركتى اعتراضى جاده سارى به سمنان را بستند تا بتوانند صداى خود را به گوش مسئولان بالاتر برسانند. اين صدا البته گوشى پيدا كرد؛ استاندار مازندران روز شنبه به نمايندگان اين روستا اجازه داد تا به ديدارش روند و اعتراض خود را به گوشش برسانند. ۱۰ نماينده به ديدن استاندار رفتند، نمايندگانى كه درميان آنها علاوه بر دست اندركاران شوراى روستا، برخى از جانبازان تا ۸۰ درصد هم حضور داشتند تا بگويند كه حركت اعتراضى آنها نه سياسى است و نه غيرقانونى، و آنها هم نه ضد انقلابند و نه از آن سوى مرزها دستور گرفته اند، بلكه فقط يك چيز مى خواهند و آن بر چيده شدن بساط زباله سوزى از محيط پيرامونى روستايشان. بساطى كه از چند ماه قبل و با قطع، و قلع و قمع بيش از دو هكتار درخت در ميانه هاى جنگل هيرگانى ( از قديمى ترين جنگل هاى جهان ) آغاز شد. گفته مى شود كه قرار است در اين مكان دستگاه زباله سوزى نصب شود كه روزانه۲۰۰ تا ۲۵۰ تن زباله را بسوزاند. اما مردم اين روستا كه هم اينك بوى آزار دهنده ناشى از سوخت و سوز كارخانه صنايع چوب و كاغذ مازندران، آنها را به مرحله كلافگى رسانده ( اين كارخانه هم از فيلتر براى دفع مواد زائد استفاده نمى كند ) اينك بايد شاهد بوى آزاردهنده ديگرى باشند كه كميت آن ده ها برابر بوى اين كارخانه است و تازه مضرات آن و نيز آسيب هاى زيست محيطى كه از اين رهگذر بر آنها بار مى شود، نيز غير قابل جبران است و خواهد بود. استاندار در روز شنبه سخنان نمايندگان روستا را شنيد، اما در نهايت بر نظر خويش پاى فشرد و به خواست مردم روستا بى توجه ماند. مردم روستا البته از پاى ننشستند و روز گذشته هم نزديك به پانصد نفرشان در محل قطع درختان و جايى كه قرار است دستگاه زباله سوز نصب شود، تجمعى اعتراضى را شكل دادند.

اين اتفاقات در حالى رخ مى دهد كه اصولاً قطع هر گونه درخت غيرقانونى است و از آن مهمتر اصولاً كشاندن چيزى به نام دستگاه زباله سوز به وسط جنگل كه علاوه بر اثرات پيرامونى بر مردم روستاهاى اطراف، زيست بوم حيوانى و گياهى منطقه را هم با نابودى مواجه مى سازد، نه با عقل مى خواند و نه با معيارها و قوانين زيست محيطى و حتى قانون اساسى كه در اصل پنجاهم خود به صراحت تخريب و هجمه اين گونه به طبيعت را امرى مخالف مصالح ملى و مردم مى داند. اكنون دو طرف ماجرا به نقطه هاى پايانى مذاكره خود نزديك شده اند و دست اندركاران استانى نتوانسته اند مردم را مجاب كنند كه از حقوق قانونى و مشروع خويش دست كشيده و آن را دودستى به توليد كنندگان زباله تقديم كنند. مردم روستا براى آنكه حسن نيت خود را ثابت كنند و راهى منطقى در جهت حل مشكل بيابند، پا را حتى از حيطه وظايف خود فراتر نهادند و در جست و جوهاى خود به اين نتيجه رسيدند كه پيش از اين ( از سال ۱۳۷۹) بودند افرادى در بخش خصوصى كه خواستار ساخت كارخانه كمپوست و تبديل زباله ( يا همان طلاى كثيف ) در اين شهر بودند و متاسفانه به دليل برخى ناهمراهى هاى دست اندركاران و بوروكراسى پيچيده ادارى، در پشت درهاى بسته ماندند. مردم روستا همچنين معترضند كه چرا با وجود دو شهرك صنعتى خزر آباد يك و دو كه محل واقعى نصب اينگونه دستگاه ها است، بايد جنگلى كهن و قديمى ويران و مردمان روستا آواره كوه و بيابان شوند. آنها حتى روز يكشنبه اين هفته به تهران آمدند تا بتوانند مسئولان كشورى را مجاب كنند، اما تا لحظه چاپ اين مطلب دستشان از ديدار با آنها كوتاه ماند.
اهالى روستا پيشنهاداتى منصفانه داده اند و دقت در اين پيشنهادات مى تواند رضايت هر دو طرف را به دنبال داشته باشد. واقعاً اين چه منطقى است كه زباله ها را كسانى ديگر توليد كنند و مردمانى در گوشه اى ديگر تاوان آن را پس دهند. مردم روستاى امره اميد دارند كه دست اندركاران شهر به حرف هاى منطقى آنها گوش سپارند و سبب نشوند كه ماجراى چند ماه پيش زباله شهر سارى، اين بار در اين روستا تكرار شود يا خداى نكرده كار به جايى كشيده شود كه گرهى كه بادست باز مى شد را نتوان با دندان هاى آهنين هم گشود.