 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: كار و اشتغال
قطار مترو در ايستگاه 15 خرداد توقف كرد. مسافران زيادي براي خريد در بازار و رفتن به خانه پياده شدند. از ميان خيل جمعيت راه خود را براي ورود به بازار باز كرديم تا بالاخره به سر در قديمي بازار تهران با هزار پستو و دالان رسيديم و آن هنگام بود از فضاي قرن 21 خارج شديم.
آنجا از تكنولوژي يا فنآوري و ماشينآلات به عنوان ابزاري براي سهولت كار خبري نبود. كودكاني كه از سن هشت سالگي وارد بازار شدهاند و حالا به سن نوجواني و بزرگسالي رسيدهاند به عنوان وسيله حمل و نقل گاري، چرخ و يا بازوان خود پارچه، چرم، لوله، كيف، لباس و بسياري وسايل ديگر را از نقطهاي به نقطه ديگر ميبرند. آنها بدون بيمه، پشتوانه كاري و مالي، ثباتي در گرفتن حقوق و دستمزد و در نهايت امنيت شغلي مشغول به كارند.
برخي با چند حجره همكاري ميكنند و بعضي ديگر بدون محلي براي استراحت و توقف، چرخهاي گاري كوچك خود را براي چرخاندن زندگي خواهران و برادران كوچكترشان در بازار ميگردانند. شغلشان، نه! كاري كه انجام ميدهند فعاليتي طاقتفرساست كه معلوم نيست در آيندهاي نزديك بتوانند به آن در اين عرصه و يا در عرصههاي ديگر ادامه دهند و اصلا تواني برايشان باقي ميماند يا خير؟
وحيد 15 ساله كه دو سال است در بازار مشغول به فعاليت شده به خبرنگار ايسنا، گفت:« پدرم 40 سال است در بازار تهران باربري ميكند و من هم به دليل اينكه كار ديگري نبود تابستانها براي كمك خرج خانواده و خواهرانم در بازار كار مي كنم.»
او با بيان اينكه با وجود كارگري و وضعيت نامناسب خانوادهاش معدلش در كلاس اول راهنمايي 30/17 شده است، ادامه داد:« با وجود تمام زحمتي كه ميكشم به صورت كارمزدي و به اندازه باري كه ميبرم پول ميدهند و بالاترين پولي كه ميدهند.»
وحيد به خاطر مشكلات مالي زياد خانوادهاش آرزوي داشتن شغلي بهتر از باربري مثل دستفروشي را دارد. او براي آيندهاش به جز درآوردن خرجي خانواده و كمك دست پدرش انگيزه ديگري ندارد.
محمد 16 ساله از دوستان وحيد است. او كه از نعمت داشتن پدر محروم است به گپ ما وارد شد:« وقتي آمدم تهران هيچ پولي نداشتم. در توليدي لباس مشغول كار شدم و بعد از مدتي كه پول گرفتم چرخ دستي خريدم و حالا در بازار تهران باركشي ميكنم، حقوق اين كار با وجود اينكه كارمزدي و به اندازه ميزان باركشي است بهتر و بيشتر از دستمزد كار توليدي است.»
او كه به خاطر كار و كسب درآمد براي آينده زندگياش، مدرسه را ترك كرده است! ادامه داد:« تا الان يك ميليون و نيم پول دارم و مي خواهم مغازه بخرم و شغل مناسبي پيدا كنم.»
حجت 11 ساله نيز يكي ديگر از كودكان بازار است. او نيز كه مانند محمد از اول راهنمايي ترك تحصيل كرده است، گفت:« از ابتدا در توليدي كار كردم و بعد چرخ دستي خريدم و به صورت كارمزدي و به تدريج پول جمع كردم و تا به الان با روزي هشت هزار تومان يك ميليون پول دارم.»
او ادامه داد:« من به همراه دو برادر ديگرم كار ميكنيم و براي خانوادهام در مشكينشهر پول ميفرستيم و به دليل نبود امكانات در آنجا مجبور شدم ترك تحصيل كنم و به تهران بيايم.»
اكبر 25 ساله و متاهل با دو فرزند كه در بازار باربري ميكند نيز گفت:« من با وجود اينكه درسم را تمام كردهام ولي نتوانستم كار ديگري پيدا كنم و خانواده را از شهرستان اردبيل به تهران آوردم.»
او ادامه داد:« با وجود اينكه حدود 10 سال در بازار تهران مشغول كار هستم پول بيشتري از زماني كه در شهرستان كشاورزي ميكردم به دست ميآورم.»
عبداله 10 ساله متاهل است و حدود چهار سال است در بازار مشغول به باربري با چرخ است. وي گفت:« هر سال حدود يك ميليون نف پشت كنكوري داريم كه من هم يكي از آنها هستم و از ميان اينها سال بعد 200 هزار نفر به دانشگاه ميروند و افراد باقيمانده به دنبال كار ميروند و با توجه به نياز كار مناسب با تحصيلات پيدا نميشود. اكثر افراد به باربري و از اين دسته فعاليتها رو ميآورند.»
او ادامه داد:« من اگر در رشته تجربي كه تلاش كرده بودم ادامه تحصيل ميدادم ميتوانستم بهتر از اين براي خانواده و جامعهام مفيد باشم. بنابراين از مسوولان ميخواهم تا در زمينه فعاليتها و تخصصها، شغلهاي متفاوتي ايجاد كنند تا افرادي مانند ما كه پشت كنكور هستند مشغول به كار شوند و از سوي ديگر بازار با ظرفيت محدودش روز به روز بايد پذيراي تعداد زيادي از بيكاران باشد كه در اين صورت شرايط كاري براي ما كه چند سال است در بازار مشغول به كار هستيم سخت ميشود.»
اين كارگر بازار تصريح كرد:« بنابراين اميد است كه با نظارت و توجه بيشتر مسوولان بر كارگران بخصوص كارگران حمل و نقل بازار مشكلات تعداد زيادي از افراد جامعه كاهش يابد و از سوي ديگر با در نظر گرفتن مشاغلي در شهرستانها و تامين رفاه آسايش و تحصيل آنها ميتوان به تدريج اين مشكلات را كاهش داد.»
خبرنگار ايسنا در زمينه وضعيت كارگران باربر بازار با ذوالفقاري _ مسوول ساماندهي كارگران حمل و نقل بازار _ گفتوگو كرده است.
|
advertisement@gooya.com |
|
|
|
|
ذوالفقاري گفت:« در اصل نظارت بر اين كارگران در اختيار سركلانتر هفتم بازار، رييس كلانتري بازار، شهردار منطقه و در نهايت نيز تحت نظارت من هستند.»
وي بر طرح ساماندهي باربران بازار تهران از سوي مسوولان مربوطه تاكيد كرد و افزود:« در حال حاضر به منظور جلوگيري از تخلف از سوي باربران غيرمعتبر در بازار، براي باربران مورد اعتماد كسبه شماره و لباس صادر ميشود.»
او خاطرنشان كرد:« در بازار با توجه به فصلي بودن كار حمل و نقل افراد ثابتي مشغول به فعاليت نيستند، اما بر اساس بررسيهاي صورت گرفته حدودا هشت هزار باربر در بازار وجود دارد كه طبق طرح ساماندهي بازار براي حدود سه هزار و 500 نفر لباس و شماره صادر شده است.»
ذوالفقاري تصريح كرد:« طبق اين طرح براي هر منطقه از بازار رنگ لباس خاصي درنظر گرفته شده است كه در صورت تخلف به راحتي امكان شناسايي وجود داشته باشد و از سوي ديگر هر يك از افراد قبل از شماره گرفتن و اينكه تحت پوشش طرح ساماندهي قرار بگيرند بايد يكي از كسبههاي مورد اعتماد بازار به عنوان ضامن آنها قرار گيرد كه در صورت تخلف مسووليت را بر عهده بگيرد.»
وي در خاتمه افزود:« بر اساس اين طرح كه از دو سال گذشته اجرا شده است اعتماد مردم و امنيت كالاي خريداران و فروشندگان تضمين شده است كه اميدواريم با حمايت دولت و مسوولان مربوطه لباسها شناسنامه و شماره جديد اين كارگران به زودي اهدا شود.»
حدود هشت هزار باربر در بازار بزرگ تهران دوش خود را زير هزاران كيلو بار در طول روز قرار ميدهند تا هم بارها به منزل برسد و هم خانوادهاي از عرق پاك دسترنجي پرتلاش امرار معاش كند. انگار اين كار موقت است، بيمه و بازنشستگي ندارد و بزودي جوانهايي كه مهرههاي كمرشان ساييده شده و توان حمل باري ندارد با سرمايه كم و بيش به سراغ شغل ناپايدار ديگري ميروند و جانشين آنها حتما جوانكي ترك تحصيل كرده از ديگر شهر و روستاي نزديك اين ديار خواهد بود...
« گزارش از خبرنگار ايسنا: مريمالسادات ميرشمسي»
