اپوزيسيون خودشيفته، اپوزيسيون دائمی است، بيژن صفسری![]() پادزهری به نوشته آقای خسرو شاکری، بابک اميرخسروی![]()
در همين زمينه
5 مرداد» تداوم بازداشت افشين حيرتيان، فعال حقوق کودکان کار و شهروند بهايی، هرانا29 تیر» نسرين ستوده وکيل کبودوند: مسوول جان موکلم مسوولين زندان و رئيس قوه قضاييه هستند، کمپين بين المللی حقوق بشر 29 تیر» محمدصديق کبودند در نامهای به دادستان خواستار اعزام خود به مراکز درمانی شد، رهانا 28 تیر» ابوالفضل عابدینی تا دو هفته دیگر ممنوع الملاقات است، هرانا 25 تیر» کاهش وزن شديد محمدصديق کبودوند، گفتوگو با پريناز حسنی، همسر کبودوند در باره وضعيت وی در زندان، کُردانه
بخوانید!
21 بهمن » صادق زیباکلام: رقابت اصلی بین حامیان احمدینژاد و اصولگرایان است، ایلنا
21 بهمن » محسن رضایی: دولتمردان ایران اجازه نمیدهند در خلیج فارس جنگ مجدد رخ دهد، فارس 21 بهمن » تهدید و توهین علیه ماشاالله عباسزاده، فعال سیاسی در کانادا 21 بهمن » امپریالیسم و ادبیات لجن مالی در سنت سیاسی چپ، مجید محمدی 21 بهمن » جمعه گردی های اسماعيل نوری علا: گمشده ای به نام شفافيت
پرخواننده ترین ها
» آرامگاه رضا شاه (تصویر)
» تهدید به بازداشت دختران میرحسین، ممنوعیت تدریس برای یکی از فرزندان، کلمه » سانسور همراهان خمینی در تصویر خبرگزاری فارس » روسيه: موضع اسرائيل نسبت به ايران عواقب فاجعه باری را در پی خواهد داشت، العربيه » دختران و مدیریت غرایز! (تصویر) » رهبر ايران مسوول اصلی حبس رهبران منتقد بايد آنها را آزاد کند، کمپين بين المللی حقوق بشر » اولين بيانيه فهرست انتخاباتی "صدای ملت" (منتقدان دولت دهم)، مهر » گلوله باران شهر حمص توسط ارتش سوریه وارد ششمین روز خود شد، راديو فردا هشدار ديدهبان حقوق بشر درباره وضع محمدصديق کبودوند، بیبیسیمحمد صديق کبودوند در سال ۱۳۸۴ سازمان حقوق بشر کردستان را تاسيس کرد آقای کبودوند در سال ۱۳۸۶ بازداشت شد. او يک سال بعد در دادگاه انقلاب تهران به جرم نشر اکاذيب به قصد تشويش اذهان عمومی از طريق تشکيل "سازمان حقوق بشر کردستان" و فعاليت در آن به ۱۱ سال حبس محکوم شد و هم اکنون در زندان اوين تهران محبوس است.
ديده بان حقوق بشر که دفتر اصلی اش در شهر نيويورک آمريکاست، چهارشنبه، ۶ مرداد (۲۸ ژوئيه) از احتمال سکته مغزی آقای کبودوند خبر داد. اين سازمان اعلام کرد: "به نظر می رسد که کبودوند در تاريخ ۱۵ ژوئيه در زندان دچار سکته مغزی شده و بنا به اظهارات خانواده وی تا کنون از دسترسی به معالجات پزشکی مورد نياز محروم مانده است." ديده بان حقوق بشر با استناد به نامه ای که می گويد آقای کبودوند از زندان منتشر کرده می نويسد که او دچار "سرگيجه های شديد و اختلال بخشی از مغز و اعصاب و اختلالات حسی، حرکتی و بينايی" شده، اما در درمانگاه زندان اوين بطور مناسب معالجه نشده است. آن طور که اين گروه مدافع حقوق بشر اعلام کرده، نسرين ستوده، وکيل آقای کبودوند، ۱۵ ژوئيه در اين رابطه به مقام های قضايی شکايت کرد و خواهان معالجه فوری موکلش شد، ولی جوابی دريافت نکرده است. جو استورک، معاون بخش خاورميانه در ديده بان حقوق بشر، چهارشنبه گفت: "مقامات ايران پاسخگوی سلامت وی بوده و موظف هستند که امکان معالجات پزشکی مورد نياز را برای او فراهم آورند." آقای کبودوند از زمستان سال ۱۳۸۲ نشريه "پيام مردم" را به دو زبان کردی و فارسی در تهران و استان های کردنشين ايران منتشر می کرد. او در فروردين ماه سال ۱۳۸۴ "سازمان حقوق بشر کردستان" را تشکيل داد. پرناز باغبان حسنی، همسر آقای کبودوند، سال گذشته در گفتگو با بی بی سی فارسی از دو بار سکته همسرش در دوران بازداشت و زندان خبر داده بود. پرناز باغبان حسنی گفته بود: "آقای کبودوند روز ۲۸ دی ماه ۱۳۸۷، هجده روز پس از سکته دومش، با دستبند و به شکلی تحقيرآميز به بيمارستان دولتی قلب در تهران منتقل شد". محمد صديق کبودوند طی سال های گذشته برنده چند جايزه بين المللی در زمينه حقوق بشر و روزنامه نگاری شده است. او در مراسم سال ۲۰۰۹ "جوايز مطبوعات بريتانيا" به عنوان "روزنامه نگار بين المللی سال" برگزيده شد. آقای کبودوند در زمستان سال ۱۳۸۷ نيز جايزه "هلمن – همت" سازمان ديدبان حقوق بشر را نيز به خود اختصاص داد. ديده بان حقوق بشر همچنين در بيانيه روز چهارشنبه خود هشدار می دهد که ۱۶ "دگرانديش" کرد در ايران به اتهام مبارزه مسلحانه جدايی طلبانه در معرض خطر اعدام هستند. اسامی فعالان يادشده به اين قرار اعلام شده است: "زينب جلاليان، رستم ارکيا، حسين خضری، انور رستمی، محمد امين عبداللهی، قادر محمد زاده، حبيب الله لطيفی، شيرکو معارفی، مصطفی سليمی، حسن طلعی، ايرج محمدی، رشيد اخکندی، محمد امين اگوشی، احمد پولاد خانی، سيد سمی حسينی و سيد جمال محمدی." ايران ارديبهشت امسال پنج نفر از جمله چهار کرد را به جرم "مبارزه مسلحانه" در زندان اوين تهران اعدام کرد. اين اقدام به شدت از سوی سازمان های مدافع حقوق بشر محکوم شد و تجمع های اعتراض آميزی در خارج از ايران و نيز در شهرهای کردنشين ايران را در پی داشت. Copyright: gooya.com 2011
|
||||||