اسکی خوب است، اما برای پولدار‌ها، دنيای اقتصاد

دست‌كم زمستان‌ها شما هم اين جمله را از اخبار هواشناسي تلويزيون يا راديو شنيده‌ايد: «محور شمشك به ديزين تا اطلاع ثانوي بسته است.»

البته ممكن است همين مفهوم با عبارات ديگري بيان شده باشد. مثلا در روزهاي زمستان به ويژه زماني كه مي‌خواهند خبر سلامت مسيرها بعد از يك برف يا باران سنگين را بدهند شنيده‌ايد كه مي‌گويند «‌تمام محورهاي مواصلاتي كشور به جز شمشك به ديزين باز است‌». حالا با اين وصف تا به حال شده از خود بپرسيد چرا اين تك‌جمله‌ها مهمان هميشگي اخبار زمستاني است؟

اگر پايتخت‌نشين باشيد شايد گذرتان به محور شمشك به ديزين افتاده باشد، اما در غير اين صورت جزو اتفاقات نادر است كه تجربه آشنايي با مسيري را داشته باشيد كه با وجود داشتن اهميت اقتصادي، فقط تابستان قابل استفاده است و به محض نخستين بارش برف، ديگر كاركردي ندارد.

ديزين منطقه‌اي در شمال تهران واقع در دامنه‌هاي البرز است كه اگر از جاده تهران – كرج – چالوس سفر كرده باشيد حتما تابلوهايي كه آن را معرفي كرده‌اند ديده‌ايد.

اين منطقه در شمال كوه‌هاي تهران (منطقه گاجره) و به فاصله 123 كيلومتر از مسير جاده چالوس و 71 كيلومتر از مسير شمشك قرار دارد.

اگر از كرج وارد جاده چالوس بشويد 65كيلومتر از مسير كرج – چالوس را كه بپيماييد، بعد از گچسر مي‌توانيد به جاي ادامه مسير شمال به دل كوه بزنيد و به روستايي برسيد كه گرچه اينك نامش تغيير يافته ولي به واسطه موقعيت جغرافيايي‌اش از ديگر روستاهاي منطقه معروف‌تر و جذاب‌تر شده است.
بعد از روستاي «ولايت‌رود» كنوني و پشت سر گذاشتن چند مجتمع مسكوني به پيست اسكي ديزين مي‌رسيد.

جايي كه هنوز مي‌توان آسمان را آبي آسماني ديد و شب‌ها را با درخشش ستاره‌ها سپري كرد.

حتما هم لازم نيست اهل اسكي‌بازي و برف بوده باشيد فقط كافي است دمي‌آسايش را جست‌وجو كنيد آن وقت راه يافتن به ديزين حتي در فصل تابستان هم براي من و شمايي كه نه اهل اسكي هستيم و نه استطاعت مالي چنين ورزشي را داريم جذاب مي‌شود.

اما راه رسيدن به ديزين فقط مسير كرج– چالوس نيست. مسير ديگري هست كه همواره در زمستان بسته است. مسيري كه به مراتب نزديك‌تر و كم‌تردد‌تر است. شايد تا به حال آخر هفته، يا يك روز به فشم، لواسان و آن طرف‌ها رفته‌ايد. از لويزان تهران كه به مسير لواسان- فشم برويد به جاي لواسان به سمت فشم و بعد ميگون حركت كنيد و مسير را ادامه بدهيد تا به پيست شمشك برسيد.

از آنجا حدود 30 دقيقه ديگر برانيد به بلندترين نقطه‌ پيست اسكي ديزين مي‌رسيد. اگر در همان بلندترين نقطه از وزش بادي كه اكسيژن به همراه دارد لذت برده باشيد و يك آش رشته داغ هم ميل كرده باشيد، در مسير 4 كيلومتري آن نقطه تا هتل‌هاي ديزين همه آن لذت، با دلهره، اين موضوع كه آيا خودرو شما از پس اين مسير برمي‌آيد يا نه از سرتان مي‌پرد. مسير تهران-شمشك – ديزين حدود 65 كيلومتر است در حالي كه اگر بخواهيد همين مسير را از جاده چالوس طي كنيد بعد از 30 كيلومتر پشت سر گذاشتن اتوبان كرج، بايد 65 كيلومتر از جاده چالوس را هم طي كنيد كه تقريبا 100 كيلومتر پرتردد مي‌شود، اما اين مسير فقط يك مسير توريستي محسوب مي‌شود كه معمولا يا مردم براي رفتن به مناطق ييلاقي فشم و ميگون از آن بهره مي‌برند يا اگر راه اجازه بدهد براي رسيدن به ديزين.

جالب است به اين نكته توجه كنيم كه علاوه بر علاقه‌مندان ايراني به اسكي، بسياري از ديپلمات‌ها و كارداران سفارتخانه‌هاي خارجي در ايران نيز مهمان زمستانه پيست ديزين هستند و ما با اندكي كار در مورد اين جاده مي‌توانيم از فرصت حضور آنها در ديزين براي جذب درآمد بيشتر بهره‌برداري كنيم.

اين موارد وصف كوتاهي بود اندر‌حكايت جاده‌اي اقتصادي- توريستي كه سال‌ها است خبر مسدود بودنش در فصل اسكي و در آمد اقتصادي آن ذهن و گوش همه ما را به خود مشغول كرده است.

سايت‌هاي اسكي اطراف تهران
كوه‌هاي اطراف تهران در زمستان، مكان‌هاي مناسبي براي هر نوع اسكي هستند.
سايت‌هاي اسكي فعال در اطراف تهران، عبارتند از: دربندسر، توچال، ديزين، آبعلي، شمشك.

پيست اسكي ديزين
پيست اسكي ديزين نخستين پيست اسكي در ايران است كه از طرف فدراسيون جهاني اسكي پيش از اين براي برگزاري مسابقات رسمي تاييد شده و عنوان بين‌المللي به خود گرفته بود.

نكات فني‌اي مانند شيب مسير، طول مسير، محل برگزاري مسابقات و امكانات رفاهي اين مجموعه موجب شد تا آن را به عنوان پيست بين‌المللي براي اسكي به رسميت بشناسند.

ديزين در شمال كوه‌هاي تهران (منطقه گاجره) و به فاصله 123‌كيلومتر از مسير جاده چالوس و 71 كيلومتر از مسير شمشك قرار دارد.

نخستين دستگاه‌هاي بالابر ديزين در سال 1348 نصب شده و سه تله كابين، دو تله سيژ، هفت تله اسكي بشقابي و يك تله اسكي چكشي است.

فصل اسكي در ديزين از اوايل آذر تا اوايل خرداد و امكانات رفاهي آن شامل دو هتل‌، ‌19 كلبه و پنج رستوران است.

فعاليت مجموعه ديزين به فصل زمستان محدود نمي‌شود، در سال 1372 با نظر فدراسيون جهاني اسكي و همكاري متخصصان اين رشته كلنگ احداث پيست اسكي چمن در اين منطقه زده شد و تلاش يك‌ساله باعث شد تا در سال 1373 اين پيست مورد بهره‌برداري قرار گيرد.

در سال 1375 نخستين دوره مسابقات بين‌المللي در اين مكان برگزار شد و فدراسيون جهاني اين امكانات را براي مسابقات جام قاره‌اي آسيا مناسب دانست و نمايندگي مسابقات اسكي چمن غرب آسيا را به ايران سپرد.

زمان بهره‌برداري از اين پيست در زمستان، هر روز ايام هفته و در تابستان روزهاي پنجشنبه، جمعه و ايام تعطيل است.

مدرسه اسكي (برف، چمن) از جمله امكانات آموزشي اين پيست است.
ديزين دو هتل و يك سري ويلاهايي تحت عنوان «‌شله‌» دارد. هنوز تيرآهن‌هاي اسكلت‌بندي هتل سوم نيز به چشم مي‌خورد. از سال 1383 نيز يكي از هتل‌ها براي بازسازي تعطيل شد.

با اين حال بازسازی هتل یک دیزین قرار است تا قبل از شروع فصل اسکی سال 86 و با صرف هزینه‌ای بيش‌ از 300‌میلیون تومان به پايان برسد.

پيست اسكی بين‌المللی شمشك‌:پيست اسكی شمشك در 57‌كيلومتری شمال شرقی تهران در روستای شمشك واقع است. اين پيست برای اولين‌بار در سال 1337 مورد بهره‌برداری قرار گرفت و شامل 2 تله سيژ‌، 3 تله اسكی بشقابی و 2 تله اسكی چكشی است.

پيست اسكی شمشك بعد از پيست اسكی ديزين در شهريور 1375 با تغييرات در شيب‌، مسير پيست و تايی آن از طرف فدارسيون جهانی عنوان بين‌المللی به خود گرفت‌.

امكانات رفاهی اين پيست شامل 2 هتل‌ 4 رستوران است كه در فصل زمستان‌ پذيرای ورزشكاران و طبيعت دوستان است‌.

ارتفاع بالاترين نقطه اين پيست از سطح دريا 3050 متر و پايين‌ترين نقطه اين پيست از سطح دريا 2550 است‌. طول فصل اسكی در شمشك از اوايل آذر تا اواسط فروردين ماه متغير است‌. شمشك در فصل تابستان محل بسيار خوبی برای تفريح و ورزش است‌. هوای مطلوب اين منطقه همچنين نزديكی آن به شهر بزرگ تهران باعث جلب توجه بسياری از توريست‌های داخلی و خارجی شده است. در ضمن هنگام فصل زمستان پيست شب اسكی شمشك با وجود نورافكن‌های زرد رنگ محيطی جذاب و ديدنی را فراهم آورده تا اسكی‌بازان بتوانند تا پاسی از شب نيز به اسكی كردن بپردازند.

زمستان‌: هر روز ايام هفته
امكانات آموزشی:مدرسه اسكی
پيست اسكی آبعلی‌:
اولين پيست اسكی ايران كه دارای دستگاه‌های بالابر شد آبعلی است‌. تاريخ نصب دستگاه‌های آن به سال 1332 است. قبل از آن هم ورزشكاران به ويژه علاقه‌مندان به محيط كوهستان و اسكی در اين منطقه به ورزش مي‌پردازند‌.
خصوصا اين منطقه به دليل اينكه از هوای بسيار مطلوبی در تابستان برخوردار بوده و همچنين به دليل قرار داشتن در گذرگاه اصلی يعنی جاده تهران و شمال كشور، عده زيادی از ورزشكاران با منطقه آبعلی آشنايي داشتند.
ويژگي‌هايی نظير‌، آب گرم‌، اماكن مقدس (‌امامزاده‌ هاشم‌) و… اين منطقه را متمايز از پيست‌های ديگر ايران كرده است‌. آبعلی در 57‌كيلومتری شرق تهران واقع شده‌ است. اين منطقه محل تولد اسكی نوين و پايه و اساس ورزش اسكی در ايران است‌. آبعلی دارای 1 تله كابين‌، 5 تله اسكی بشقابی و 3 تله اسكی چكشی است كه به 3 بخش پيست شركت نفت‌، پيست‌های خصوصی و پيست تربيت‌بدنی تقسيم می‌شود‌. ارتفاع بالاترين نقطه آن از سطح دريا 2650‌متر و پايين‌ترين نقطه آن 2400‌متر است‌. طول فصل اسكی در اين پيست از اواسط دی تا اواسط اسفند‌ماه متغير است‌. اين پيست از لحاظ امكانات رفاهی دارای 6 رستوران و 1 هتل است‌.
پيست اسكي توچال
پيست اسکی توچال نزديك‌ترين مركز اسكي به تهران و دارنده مرتفع‌ترين تلسكي‌ها با چشم‌اندازهاي طبيعي كم‌نظير است‌.
در طي مسير رسيدن به هتل توچال‌، مناظر بي‌نظير و سبز ارتفاعات البرز در فصل تابستان و نيز منظره چشمگير قلل پوشيده از برف در زمستان‌، نظر هر بيننده‌اي را جلب مي‌كند.
با توجه به اينكه هتل در ارتفاع 3545 متري از سطح دريا واقع شده‌، مي‌تواند با بهره‌گيري از دامنه‌هاي پوشيده از برف به مدت 7 الي 8 ماه از سال پذيراي علاقه‌مندان به ورزش اسكي باشد‌.
هتل توچال داراي 30 اتاق است به اين شرح زير است‌:
6 اتاق تك‌نفره – 11 اتاق دو‌نفره (‌2 تخته‌) – 8 اتاق دو قلو (‌با تخت دو نفره‌) كه در طبقات اول و دوم واقع شده‌اند. علاوه بر اينها‌، چهار سوئيت معمولي و يك سوئيت VIP مجهز به امكانات ويژه در طبقه اول تعبيه شده‌اند.
تمامي اتاق‌ها مجهز به يخچال‌، تلويزيون‌‌، اثاثيه و مبلمان و دسترسي به برنامه‌هاي تلويزيوني بين‌المللي از دريافت‌كننده ماهواره‌اي هستند.
تمامي اين امكانات و خدمات اقامت در اين هتل را تبديل به خاطره‌اي شگفت‌انگيز‌‌، به يادماندني و لذتبخش مي‌كند.
خطوط تله‌کابین
خط تله‌کابين توچال دارای سه خط اصلی (‌تله‌کابين‌) و 3 خط تله سيژ و یک خط تله‌اسکی است‌.
این مجموعه شامل هفت ايستگاه مادر (Drive) و هفت هرزگرد (Tension) است که نقاط قرارگیری ایستگاه‌ها در نقشه روبه‌رو قابل مشاهده است.
مجموع طول سه خط اصلی تله‌کابين حدودا 7500 متر است که در بین تله کابین‌های نصب شده در جهان یکی از طولانی‌ترین خطوط تله کابین پیوسته محسوب می‌شود.
در جدول ذیل اطلاعات کامل‌تری در خصــوص خطوط تله‌کابین مجموعه توچال ارائه گردیده است‌:
بورس خريد و فروش لوازم اسكي:
اگر ميدان منيريه و خيابان سپه را طي كنيد به فروشگاه‌هايي مي‌رسيد كه به فروش تخصصي لوازم ورزشي مي‌پردازند كه لوازم اسكي يكي از اين وسايل است. اسكي ورزش گرانقيمتي است و فقط قشر خاصي به آن مي‌پردازند. در اين منطقه برخي از فروشگاه‌ها به صورت پراكنده به فروش لوازم اسكي مي‌پردازند.
فروشگاه‌هاي لوازم‌ورزشي واقع در خيابان‌هاي بالاي شهر در اين زمينه فروش بيشتري دارند، چرا كه اكثر متقاضيان اين رشته ورزشي در مناطق بالاي شهر زندگي مي‌كنند و ترجيح مي‌دهند لوازم اسكي را يا خود از خارج از كشور تهيه كنند يا از همان فروشگاه‌هاي بالاي شهر بخرند.
فروشگاه‌هاي واقع در خيابان‌هاي آفريقا، سنايي، شيراز، پاسداران و ونك نسبت به فروشگاه‌هاي واقع در ميدان منيريه از فروش بالاتري برخوردارند.
لوازم اسكي موجود در ايران به طور كلي از اروپا وارد مي‌شوند. به عبارتي انحصار توليد لوازم اسكي به دست 8 كشور اروپايي شامل فرانسه، ايتاليا، اتريش، آلمان، سوئيس، سوئد، نروژ و اسپانيا است.
8 كشور اروپايي كه در رشته ورزشي اسكي شناخته شده هستند به صورت مشترك لوازم اسكي را وارد بازارهاي جهاني مي‌كنند كه بازار ايران يكي از مراكز فروش كالاهاي آنها محسوب مي‌شود.
شركت‌هاي داخلي در زمينه توليد لوازم اسكي فعاليتي ندارند. سالامون، هد، نيژ و روسينگنال از مارك‌هاي معروف لوازم اسكي هستند.
وسایل اسكی:
يك نجار ارمنی به نام واراز در خيابان لاله زار سفارش ساخت اسكی را از زمان‌های خیلی دور می‌گرفت، اما اولين كارگاهی كه به توليد انبوه اسكی پرداخت واقع در خيابان شمالی كاخ دادگستری بود‌. اين كارگاه اسكی‌هايی به نام اتحاد از سال 1320 به بعد توليد كرد و كيفيت اسكي‌هايش نيز نسبتا خوب بود، ولی چون نتوانست به تكنولوژی ساخت وسايل اسكی‌های اروپايی برسد پس از 20‌سال سر تسليم فرود آورد و توليد را متوقف ساخت در سال 1328 يك كارخانه كوچك ارتشی برای ساخت چوب اسكی به همت سرگرد يحيايی در لشكرك داير شد‌. ولی چون چوب‌های ساخته‌شده در سطح استاندارد‌های بين‌المللی نبود، سرگرد يحيايی چند نفر را مامور نمونه‌برداری از انواع چوب‌های جنگلی كرد‌.
چوب اسكی، كفش اسكی، باتوم (چوب دست اسكی) و پوشاك اسكی
چوب اسكي، كفش، فيكس اسكي كه روي چوب نصب مي‌شود، باتوم، كلاه و عينك، كاپشن و شلوار و‌... لوازم اسكي را تشكيل مي‌دهند.
چوب اسكي جزو اصلي‌ترين ابزار ورزش اسكي است كه با قيمتي حدود 300 تا 500هزار تومان خريد و فروش مي‌شود.
فيكس و كفش اسكي نيز با قيمتي حدود 80 تا 250هزار تومان خريد و فروش مي‌شوند.
باتوم اسكي (چوب دستي) بسته به مواد به كار برده شده در ساخت آن، مثل آهن، كربن، تيتانيوم و فايبرگلاس با قيمتي حدود 13 تا 70هزار تومان به فروش مي‌رسد.
قيمت عينك‌هايي كه براي ورزش اسكي مورد استفاده قرار مي‌گيرند نيز با توجه به قابليت‌هاي آنها متفاوت است.
عينك‌هايي كه براي ورزش اسكي مورد استفاده قرار مي‌گيرند، چهار دسته هستند كه عبارتند از: عينك‌هاي آفتابي معمولي، عينك‌هاي آفتابي ضدبخار، عينك‌هاي مخصوص هواي توفاني و مه‌شكن و عينك‌هاي دوجداره و نزديك بين.
قيمت عينك‌هاي مخصوص اسكي با توجه به نوع و قابليت‌هاي آنها بين 17 تا 300 و گاه 500هزار تومان است.
در مورد قيمت و نوع لباس‌هاي اسكي نيز به طور كلي سه مدل لباس اسكي در بازار موجود است كه عبارتند از: لباس ساده كه در صورت تماس فرد با زمين به عنوان ضربه‌گير عمل مي‌كند.
لباس واترپروف (ضدآب) نوع ديگري از لباس‌هاي اسكي است كه باعث عدم نفوذ رطوبت به داخل لباس مي‌شود.
كروتكس يا همان بادگيرهاي ساده است و دسته سوم لباس‌هاي اسكي را تشكيل مي‌دهند كه در دماي خيلي پايين و سرماي شديد هواي سرد به داخل لباس نفوذ نمي‌كند و باعث حفظ گرماي بدن نيز مي‌شود.
قيمت لباس‌هاي اسكي نيز با توجه به نوع و جنس لباس‌ها بين 60 تا 700هزار تومان متغير است. حدود دو سال است، كشور چين نيز در زمينه توليد لوازم اسكي فعاليت مي‌كند و كالاهاي خود را با قيمتي حدود 30 تا 40درصد ارزان‌تر از كشورهاي توليدكننده اروپايي به فروش مي‌رساند و اين محصولات از فروش خوبي برخوردارند.
اسنوبُرد:
یك تخته اسكی كه دو پا روی آن قرار دارد و معمولا از ارتفاع با آن به پایین می پرند و مسابقه شكل مارپیچ نیز با آن انجام می‌شود.
از انواع دیگر مسابقات اسكی می توان به مسابقات سوپر ژیان- پارالل- 10×4 امدادی- استقامت صحرانوردی 15 و 30‌كیلومتر نیز اشاره كرد.
اما رشته ورزشي اسنوبورد، با 6 سال سابقه در ايران يكي از زيرمجموعه‌هاي مفرح اسكي است. اسنوبورد، اسكي بدون چوب است. در اين رشته، با كمك دست و كمر، تعادل بر روي چوب‌هاي اسكي حفظ مي‌شود.
لوازم مورد استفاده آن نيز شامل بورد (تخته اسكي)، فيكس و بوت (كفش) است.
لوازم مورد‌نياز اين رشته معادل 400 تا يك‌ميليون و 500‌هزار تومان برآورد مي‌شود.
البته اين هزينه‌ها بستگي شديدي به مارك، جنس و كارخانه و كشور توليدكننده دارد.
پول بدهيد‌، وارد پيست شويد
حال كه از قيمت لوازم اسكي گفتيم، بد نيست به هزينه ورود به پيست‌هاي اسكي نيز اشاره كنيم.
براي ورود به پيست‌هاي اسكي شما بايد هزينه‌اي حدود 7 تا 10هزار تومان و براي اجاره لوازم اسكي هزينه‌اي حدود 7 تا 15هزار تومان بپردازد. اگر پرداخت اين هزينه‌ها براي شما صرف نمي‌كند، مي‌توانيد به تماشاي اسكي‌بازان و يا تيوپ سواري بپردازيد. البته اين تماشا نيز هزينه‌اي حدود 7 تا 10هزار تومان دارد؛ يعني به هر حال شما بايد براي ورود به پيست مبلغ ورودي را بپردازيد.