ناصر تقوايی: "هامون" هرگز از يادها نمی‌رود، تا وقتی سينما وجود دارد بازيگران هم زنده اند، مهر

کارگردان فيلم سينمايی "کاغذ بی‌خط" معتقد است در آينده شايد نام خسرو شکيبايی فراموش شود، اما حميد هامون هرگز از يادها نمی‌رود.
ناصر تقوايی درباره مرگ زنده‌ياد خسرو شکيبايی به خبرنگار مهر گفت: وقتی می‌شنويم يک آشنايی، دوستی، همکاری از بين ما رفته ناراحت می‌شويم. اما درباره بازيگران حسی متفاوت دارم. آنچه ما به عنوان زندگی اصلی از زندگی شخصی آنها محاسبه می‌کنيم در واقع زندگی مجازی آنهاست. به طور کلی وقتی هنرمندان کار نمی‌کنند زندگی نمی‌کنند و زندگی واقعی زمانی است که آنها کار می‌کنند. بخشی که شبيه زندگی همه مردم است را من به آن زندگی مجازی می‌گويم.

وی در ادامه افزود: در اين زندگی مجازی بازيگران هر چقدر در کارشان بهتر باشند از نظر اطرافيانشان بدتر جلوه می‌کنند. ما بسياری از بازيگران را می‌شناسيم که خانواده‌هايشان از آنها راضی نيستند، زندگی سردرگم دارند و بی‌نظمی شديد در زندگی‌شان ديده می‌شود. اما همين بازيگر وقتی وارد کار خود می‌شود، منظم‌ترين و هوشمندترين آدم است. درست عکس آن چيزی که در زندگی واقعی وجود دارد.

تقوايی که در "کاغذ بی‌خط" با شکيبايی همکاری کرده، ادامه داد: اين بازيگران هر چه در کارشان موفق باشند در سال نقش‌های بيشتر بازی می‌کنند و وقتی خوب نگاه می‌کنيم می‌فهميم بيشتر عمر آنها صرف بازی در نقش‌های ديگر به جای خودشان شده و هر چه تواناتر و بهتر باشند بعد از مدتی فراموش می‌کنند خودشان کی هستند. اين امر درباره خسرو نيز صدق می‌کند. زيرا او بازيگری درجه يک بود. اگر کسی اينگونه نباشد بازيگر درجه يک نمی‌شود و اين يک معيار برای بازيگر بودن و نبودن است.

وی با اشاره به اينکه مرگ درباره بازيگران صادق نيست، گفت: بازيگرها می‌توانند در قرن‌های گذشته و هزاره‌های آينده زندگی کنند و در همين دو جا معمولا اشتباه نمی‌کنند. به همين خاطر کارهايشان خوب جواب می‌دهد و به او بازيگر بزرگ می‌گويند. ولی اگر به زندگی روزمره همين بازيگرها نگاه کنيم پر از اشکال است. من چون اين موضوع به خسرو شکيبايی مربوط است اين حرف‌ها را می‌زنم. اما درباره همه بازيگران بزرگ و خوب کم و بيش اين موضوع وجود دارد.

اين فيلمساز افزود: عمر بازيگران مطابق عمر من و شما نمی‌گذرد و يک بردی دارد در آينده که به حرفه ما مربوط است. تا وقتی سينما وجود دارد، اينها هم زنده‌اند. هر وقت خواستيد آنها را احضار کنيد يکی از فيلم‌هايشان را ببينيد. من درباره بازيگران متاثر نمی‌شوم. چون هر وقت دلم برای آنها تنگ شود فيلم‌هايشان را می‌بينم. من زندگی واقعی آنها را می‌بينم نه زندگی مجازی که حتی خانوادهايشان می‌بينند.

کارگردان "ناخدا خورشيد" درباره علاقه مردم به بازيگران اظهار داشت: اين علاقه‌ای که مردم به بازيگرها پيدا می‌کنند به همين علت است. يک همبستگی بين آنها به وجود می‌آيد. بازيگرها وقتی مورد علاقه مردم قرار می‌گيرند تبديل به افراد خانواده‌شان و گاهی حتی تبديل به خودشان می‌شوند. اين علاقه قطعی و ناگسستنی است. به همين دليل علاقمندان يک بازيگر به تمام ايرادهای زندگی شخصی وی توجه نمی‌کنند و آنها را جدی نمی‌گيرند.

وی خاطرنشان ساخت: من در درجه اول در اين موقعيت درباره خانواده مرحوم شکيبايی می‌گويم که بيشتر از همه متاثرند. به دليل عادتی که به وی داشتند. من اميدوارم حرف من اين تاثير را داشته باشد و فکر کنند خسرو هست و پيش آنهاست و هر گاه دلشان برای او تنگ شد يکی از فيلم‌هايش را ببينند. همه خانواده‌ها اين شانس را ندارند.

تقوايی در پايان گفت: بازيگرها تنها موجودات انسانی هستند که ممکن است به جاودانگی برسند. اين جاودانگی به مفهوم عام است. تا زمانی که اين سينما هست اين بازيگران بزرگ هم وجود دارند و زنده‌اند. اينها روحيه‌های خاص دارند که به اين جايگاه می‌رسند. آنها زندگی خود را تباه می‌کنند که به زندگی شخصيت‌های ديگری در جامعه خودشان شکل واقعی بدهند.