 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
آن چه در زير می آيد ترجمه متن مصاحبه روزنامه فرانسوی لوموند است با نگارنده اين سطور که در تاريخ 10 اوت 2005 منتشر شد. مصاحبه مربوط است به ارزيابی پيشنهادات 35 صفحه ای سه کشور اروپايی انگلستان، آلمان و فرانسه که در آن، در ازای امتيازات اقتصادی، سياسی و تکنولوژيک فراوان، از ايران خواسته شده از به راه اندازی دوباره چرخه سوخت هسته ای به پرهيزد. با کمال تاسف جمهوری اسلامی اين پيشنهادات را نپذيرفت.
|
advertisement@gooya.com |
|
|
|
|
در متن ترجمه چند عبارت اضافه کرده ام و آن ها را در ميان {کمانک} گذاشتم تا از متن اصلی مصاحبه متمايز باشند.
1. اگر ايران پيشنهادات اروپا {ارائه شده از سوی انگليس، آلمان و فرانسه} را پذيرفته بود، از چه امتيازی بهره مند می شد؟
پيشنهادات اروپا نفع بزرگی برای ايران دربردارند. هرآن چه را ايران در زمينه اتمی می جويد، اروپا تضمين می کند. اما مدتی است که محافظه کاران افراطی تصميم گرفته اند در زمينه توسعه اتمی، به پيش بتازند. در اکتبر 2004 مجلس هفتم قانونی را در همين مورد به تصويب رساند و رسانه های محافظه کار نير در اين زمينه به روشنی اعلام موضع کردند. امروز در همه جا فرمان در دست محافظه کاران است.
2. نظرتان در مورد پيشنهادهای اقتصادی اروپا به ايران چيست؟
پيشنهادهای اقتصادی اروپا بهترين پيشنهادهايی هستند که می توان به يک کشور در حال توسعه کرد. مثالی بزنيم: اروپايی ها نه تنها همکاری در زمينه انرژی اتمی را تضمين می کنند، بلکه در عن حال خواهند کوشيد تا به طريقی خط لوله نفت آسيای مرکزی به اروپا از ايران بگذرد. بدين ترتيب ايران از عوارض ترانزيت بهره مند خواهد شد. در عين حال از آن جا که غربی ها نگران امنيت سرمايه گذاری های خود در اين تأسيسات هستند، ضامن امنيت ايران نيز خواهند بود.
اروپايی ها قول سرمايه گذاری و انتقال تکنولوژی نيز به ايران داده اند. جهان امروز ديگر با واژه های دارا و ندار فهم نمی شود، بلکه مسئله بر سر درون يا برون بودن از اقتصاد جهانی است. با تعهد اروپايی ها در مورد سرمايه گذاری و انتقال تکنولوژی، ايرانی ها امکان ادغام در پويايی اقتصاد جهانی را در پيش رو خواهند داشت. اروپا در عين حال به طور تلويحی به ايران پيشنهاد می کند تا به نوعی از جمله کشورهای شريک اتحاديه اروپا باشد و بر اين اساس بازار اروپا بر روی جمهوری اسلامی که بسيار مشتاق صادرات است، باز خواهد شد.
سرانجام اين که اروپا قول پشتيبانی از نامزدی عضويت ايران در سازمان تجارت جهانی را نيز داده است. البته فرآيند مذاکرات در اين سازمان بسيار طولانی است، اما اگر مذاکرات با ايران به نتيجه برسند، بازارهای ايالات متحده نيز بر روی جمهوری اسلامی گشوده خواهند شد، حتی اگر روابط ديپلماتيک دو کشور تا آن زمان دوباره برقرار نشده باشند.
3. به نظر شما به چه دليل، ايران پيشنهادات اروپا را نپذيرفت؟
افراطيون در درون نظام جمهوری اسلامی عامل اصلی رد پيشنهادات اروپايند. نخستين دليل امتناع، تمايل افراطيون برای ايجاد حکومتی يک دست و حتی بدون حضور کسی چون هاشمی رفسنجانی است که فاصله زيادی با رفرميست بودن دارد. {افراطیون در ايران بر اين باور "پراگماتيستی" اند که بمب اتمی، بقای نظام جمهوری اسلامی مورد نظر ايشان را تضمين خواهد کرد. تصريح می کنم بقای نظام جمهوری اسلامی آن طور که مورد نظر افراطيون است، چون جامعه جهانی با بقای جمهوری اسلامی به شرط رعايت حقوق بشر در داخل و پرهيز از تنش و ستيز با روند صلح در منطقه، مخالفتی که ندارد هيچ، پشتيبان آن هم هست. کماينکه از اصلاحات و رويکرد تنش زدايی در دوران رياست جمهوری محمد خاتمی استقبال غير قابل انکاری به عمل آورد.}.
دليل دوم ايده ئولوژيک است: افراطيون به طريقی در پی آنند که جمهوری اسلامی "ناب ترين و قوي ترين" ولايت در جهان باشد.
در پشت اين دلايل، افراطيون در عين حال حساب می کنند که اروپايی ها بسيار می گويند و اما هيچ کاری نخواهند کرد.
4. مجازات های احتمالی شورای امنيت سازمان ملل چه پيامدهايی برای ايران به دنبال خواهد داشت؟
در شرايطی که قيمت هر بشکه نفت 64 دلار است، اين مجازات ها ايران را فلج نخواهند کرد. در شرايط بسيار دشوارتری که به علاوه قيمت نفت بسيار پايين تر از سطح کنونی آن بود، قدرت حکومتی در ايران توانست اسلحه برای نيروهای مسلح و آذوقه برای مردم خريداری کند. در صورت مجازات، واردات از طريق "اسکله های نامرئی" متعلق به نهادهای نيمه رسمی ادامه خواهند يافت. البته همه چيز باز هم گران تر خواهد شد و نرخ تورم افزايش خواهد يافت و کشور هم از تکنولوژی های پيشرفته محروم خواند ماند.
